U okviru poslednjeg dana manifestacije „Jefimijini dani“, poseban pečat daju pesnici koji svojim stihovima učestvuju u pesničkim prinošenjima, donoseći lični doživljaj poezije, duhovnosti i istorijskog pamćenja.
U svojim nastupima, pesnici se često nadovezuju na lik i delo monahinje Jefimije, govoreći o žrtvi, ljubavi, tišini, veri i stradanju, ali i o savremenom čoveku i njegovim unutrašnjimborbama. Stihovi izgovoreni na „Jefimijinim danima“ nisu samo književni čin, već i simbolično prinošenje — poezija kao dar, izgovorena sa poštovanjem prema mestu i trenutku.
Publika sa posebnom pažnjom prati ova kazivanja, jer svaka pesma donosi drugačiju emociju: od smirenja i molitve, do snažnih i potresnih poetskih slika.
Pesničkim prinošenjima prethode ili ih prate kratka obraćanja autora, u kojima ističu koliko im je važno da učestvuju na manifestaciji koja nosi ime prve srpske pesnikinje. Mnogi naglašavaju da je „Jefimijin vez“ simbol neraskidive veze između reči, umetnosti i duhovnosti, a da je upravo Ljubostinja mesto gde poezija dobija dublje značenje.
Ovaj segment „Jefimijinih dana“ potvrđuju da poezija i danas ima moć da okuplja, podstiče dijalog i ostavi snažan trag, čineći manifestaciju jednim od najznačajnijih književno-duhovnih događaja u Srbiji.