Ova objava deo je projekta pod nazivom “Opojni mirisi vina i ruža “, koji je dobio finansijsku podršku Opštine Trstenik na Javnom konkursu za sufinansiranje projekata proizvodnje medijskih sadržaja u 2024. godini.
Više od jednog veka područje trsteničkog kraja sa desne obale Morave bilo je sinonim za kelemarsku proizvodnju. Još davne 1888 godine , posle filoksere, u narodu poznate kao sušibube, bolesti koja je poharale vinograde, jedan ugledni Velikodrenovski domaćin, Dragomir Ćurčić, okalemio je lozu na američkoj podlozi otpornoj na bolesti.
Tih godina u drenovskoj školi radi istaknuti učitelj iz Selišta, Vojislav Katunac , a kragujevačkim rasadnikom rukovodi Drenovac , Ljubomir Nedić. Pre svega njihovom zaslugom mnogi mladići su počeli da uče kalemlje vinove loze.
Nekoliko mladića upućeno je na Državnu školu u Bukovu , a njihov povratak , doneo je Velikoj Drenovi u ono vreme, najsavremeniju tehniku u proizvodnji lozno sadnog materijala, koja se proširila vrlo brzo ne samo na ovo selo već i nekoliko susednih Selište Stragare, Konjuh, Lazarevac. Proizvodnja je vrlo brzo prešla okvire lokalnih potreba i počela je njihova prodaja na tržištu. Nove sorte prekrile su okolna brda.
Sve više domaćina svoje podizalo je nove vinograde sa kalemljenom lozom , po ugledu na napredne poljoprivrednike.
O tome ko je doneo prvu kalemljenu lozu u Veliku Drenovu postoje različite priče. Prvi veliki proizvodjači pored Ćurčića, bile su porodica Marković i Nedeljković. A onda je proizvodnjom polako počelo da se bavi čitavo selo.