Ova objava deo je projekta pod nazivom “Slikom i rečju kroz Trstenik“, koji je dobio finansijsku podršku Opštine Trstenik na Javnom konkursu za sufinansiranje projekata proizvodnje medijskih sadržaja u 2023. godini.
Po priči Bratislav Levića, koji je poreklom iz ovog sela.Levići, ni manjeg sela ni veće rodbine, svako svakom nešto dodje , a kako i nebi kada već deseta generacija potomaka Jovana Leve živi svoj život u gusto zbijenom naselju pored Bučke reke , na zapadu dva kilometra od Bučja a istočno spojeno sa Okruglicom. Po popisu s početka ovog veka , bilo je u selu primerice 45 kuća i 152 stanovnikaali da nas to ne zavara ima ih još puno odseljenih u obližnje gradove, pa i celojSrbiji , a i zemlje zapadne Evrope nisu im strane,gde su potražili priliku za boljim životom . Počelo je mnogo davno , na Ljeviši pored Bistrice u starom Prizrenu gde je donedavno živelo dosta Levića, a koji nažalost prognani od Šiptara sasvojih ognjišta, u 21. veku traže utočište širom Srbije.
U 17 veku jedna grupa se zaustavila u gornjem toku reke Toplice podnoKopaonika i tu izgradiše selo Leviće , a kada se malo umnožiše postade Gornje iDonje Leviće i ta sela i danas postoje u opštini Brus. Kasnije su se u ta sela doselile još neke porodice iz Hecegovine i Crne Gore.Početkom 19.veka, kako se plamen slobode širio sa severa , mnogi pohitaše dalje,
pa tako desetak porodica Levićanin doseli se u Veliku Drenovu, neki ostadoše uTulešu, Ljubincima i Rataju ( Opština Aleksandrovac) , a Jovan sa svojim sinovima naseli se oko 1810.godine sa desne strane Bučke reke. Nakon svega desetak godina iz čisto praktičnih razloga selo je počelo da se razvija na levoj obali(potes Delo)gde je ostalo punih 150 godina . Primera radi, selo je po prvom delimičnom popisu u Srbiji 1834.godine imalo 3 domaćinstva,1835. godine 4, a prema prvom zvaničnom popisu iz 1863.godine selo je imalo 7 kuća i 39 stanovnika.Selo je pun razvoj dostiglo sedamdesetih godina 20.veka. Kada je tokom drugog svetskog rata probijen put Bučje –Okruglica , kompletno selo od oko 45 domova se preselilo na današnju lokaciju , tik uz put koji je asvaltiran početkom sedamdesetih godina prošlog veka.Selo je iznedrilo puno učenih i školovanih doktora, inženjera učitelja, majstora i dalo mnogo žrtava u svim oslobodilačkim ratovi. Meštani se uglavnom danas bave stočarstvom, povrtarstvom i zanatskom proizvodnjom a jedan deo mladih radi u trsteničkoj Petoletki i drugim privatnim radnjama i trgovinama.