Ova objava deo je projekta pod nazivom “Graditelji, humanisti i vizionari “, koji je dobio finansijsku podršku Opštine Trstenik na Javnom konkursu za sufinansiranje projekata proizvodnje medijskih sadržaja u 2024. godini.
Milan Stojadinović (1888-1961) bio je istaknuti pravnik, ekonomista, profesor, političar i premijer Kraljevine Jugoslavije.
Rođen je 4. avgusta 1888. godine u Čačku, kao sin sudije i advokata Mihajla Lj. Stojadinovića iz Stopanje kod Trstenika. Još postoji kuća u kojoj se rodio njegov otac u Stopanji.Obrazovanje je započeo u Kruševcu i Beogradu, gde je završio gimnaziju (1906) i Pravni fakultet (1910). Dalje školovanje nastavio je u Minhenu i Berlinu, gde je pripremao doktorsku disertaciju na temu „Nemački budžet“. Dodatno se usavršavao u Parizu i Londonu.
Tokom balkanskih ratova (1912-1913) i Prvog svetskog rata, Stojadinović je radio u Ministarstvu finansija. Povukao se sa srpskom Vladom na Krf 1915. godine, gde je ostao do 1918. godine, pomažući stabilizaciju srpskog dinara. Po povratku u novu kraljevinu, postao je generalni direktor Državnog računovodstva u Ministarstvu finansija i sa 32 godine postao profesor Finansijskih nauka na Beogradskom univerzitetu. Napustio je državnu službu 1919. godine da bi postao direktor Engleske trgovačke banke, gde je ostao do 1922. godine kada je ušao u politički život kao ministar u vladi Nikole Pašića.
Stojadinović je bio ministar finansija u tri navrata (1922-1924, 1924-1925, 1934-1935) i aktivan član Narodne radikalne stranke. Godine 1935. osnovao je Jugoslovensku radikalnu zajednicu i vodio politiku približavanja silama Osovine, potpisujući Sporazum o prijateljstvu sa Francuskom i Pakt o nenapadanju sa Italijom. Njegova vlada je 1937. godine pokušala da potpiše Konkordat sa Vatikanom, što je izazvalo proteste Srpske pravoslavne crkve. Nakon neuspeha u rešavanju hrvatskog pitanja, knez Pavle ga je smenio 1939. godine. Na zahtev Britanaca, Stojadinović je prognan iz zemlje i interniran na Mauricijus, gde je proveo Drugi svetski rat.
Posle rata, Stojadinoviću je bio zabranjen povratak u Jugoslaviju, pa je ostatak života proveo u Argentini, gde je uređivao uticajne ekonomske časopise za vreme mandata predsednika Huana Perona. Bio je akcionar, predsednik i član upravnih odbora brojnih firmi i organizacija, i poznat po svojim donacijama školama, crkvama i siromašnim pojedincima.
Stojadinovićeve objavljene knjige uključuju „Borba protiv skupoće“ (1921), „Naše valutne nevolje“ (1921), „Naš finansijski položaj“ (1924), „Monopol duvana“ (1932), „Jedan kralj, jedan narod, jedna država“ (1939), i „Ni rat ni pakt“ (1970).
Milan Stojadinović je preminuo 24. oktobra 1961. godine u Buenos Ajresu.