Kada je 1971. godine u porti manastira Ljubostinja održan prvi kulturni skup posvećen Jefimiji, Srbija je bila u vremenu intenzivnog kulturnog stvaralaštva i snažnog interesovanja za srednjovekovnu tradiciju. U tom periodu se u javnosti sve više govorilo o ulozi žena u istoriji i obnovi interesovanja za srpsku duhovnost, a naročito za ženske zadužbine i ženska pera koja su oblikovala kulturni identitet naroda.
Jefimija, rođena kao Jelena Mrnjavčević, plemkinja, pesnikinja i vezilja, tada je ponovo otkrivana kao simbol hrabrosti, obrazovanja, umetnosti i ženske duhovne snage. Njena dela, među kojima se izdvajaju „Pohvala knezu Lazaru“, prepoznata su kao dragoceni književni i umetnički biseri srednjeg veka.
Zašto je prva manifestacija bila važna.
Prvi događaj iz 1971. godine postavio je temelje manifestacije koja danas ima višedecenijsku tradiciju. On je pokazao koliko je istorijsko nasleđe Jefimije i manastira Ljubostinja duboko ukorenjeno u lokalni identitet i koliko je važno očuvati i prenositi znanje o ženskom doprinosu srpskoj istoriji.
Time su „Jefimijini dani“ postali više od manifestacije – postali su most između srednjovekovne duhovnosti i savremene kulture, kao i trajni podsetnik na snagu ženskog stvaralaštva koje je izraslo u senkama Ljubostinje.