Nakon što je 1971. godine prvi put održana u porti manastira Ljubostinja, manifestacija„Jefimijini dani“ brzo je prepoznata kao jedinstven kulturni događaj posvećen monahinji Jefimiji – prvoj srpskoj pesnikinji i jednoj od najznačajnijih žena srednjega veka. Već u drugoj godini manifestacija je dobila novo ime, „Dani pesnikinja i vezilja“, a program je obuhvatao pozorišne predstave, recitale i učešće tada najznačajnijih imena domaće književnosti.
Ipak, posle 1973. godine manifestacija prestaje da se održava. Iako u dostupnim dokumentima nisu jasno navedeni razlozi, smatra se da je do prekida došlo usled kombinacije organizacionih i finansijskih okolnosti, kao i promena u kulturnoj politici tog vremena. Period od više od decenije i po ostaje bez obeleležavanja ovog događaja, a tek povremeni arhivski tragovi potvrđuju da su sve aktivnosti potpuno zamrle.
Veliki povratak desio se 1991. godine, kada je manifestacija zvanično obnovljena pod starim imenom – „Jefimijini dani“. Inicijativu za ponovnu organizaciju preuzeo je tadašnji Radnički univerzitet, uz podršku opštine Trstenik i kulturnih institucija. Upravo ta godina označila je početak druge, savremenije faze festivala, koja je dala novi zamah celokupnoj tradiciji.
Tokom narednih godina organizaciju preuzima Kulturno-prosvetna zajednica Trstenika, a nakon njenog gašenja 2012. – Narodni univerzitet. Obnovljeni festival postao je znatno bogatiji: uz poetska čitanja uvedene su muzičke večeri, izložbe, dramske postavke, istorijske tribine i dodela prestižne nagrade „Jefimijin vez“, koja se dodeljuje pesnicima za izuzetna poetska ostvarenja.