Ova objava deo je projekta pod nazivom “Graditelji, humanisti i vizionari “, koji je dobio finansijsku podršku Opštine Trstenik na Javnom konkursu za sufinansiranje projekata proizvodnje medijskih sadržaja u 2024. godini.
Branko Adžemović rođen je 10. maja 1888. godine u Trsteniku. Njegov otac, Grujica, poreklom iz pirotskog kraja, bio je učitelj Muške škole u Trsteniku od 1887. do 1890. godine. Kasnije, od 1904. godine, radio je kao učitelj u Beogradu, a od 1909. godine bio je nadzornik i dugogodišnji član Prosvetnog saveta. Objavio je dela „Zdrav zadružni pokret“ (Pančevo, 1928, 1930) i „Zlatna knjiga sa 4 javna predavanja za ekonomsko unapređenje zemljoradnika na selu“ (Pančevo, 1935).
Branko je diplomirao na Pravnom fakultetu u Beogradu 1912. godine. Radio je u Ministarstvu finansija i Hipotekarnoj banci. Učestvovao je u balkanskim ratovima i Prvom svetskom ratu kao podoficir, kasnije je dobio čin rezervnog kapetana I klase.
Nakon oslobođenja zemlje, radio je u Sudu, a od 1920. godine službovao je u jugoslovenskim konzulatima u Denveru i Njujorku. Premešten je u poslanstvo u SAD-u i nekoliko meseci tokom 1928. godine bio je otpravnik poslova u Vašingtonu. Docnije, bio je šef kabineta ministra inostranih poslova, službovao je u Marseju i Solunu, a uoči Drugog svetskog rata postavljen je za poslanika, najpre u Ankari, a potom u Kairu. Tokom Drugog svetskog rata nalazio se u Kejptaunu na nižoj diplomatskoj dužnosti.
Nakon rata, Branko se posvetio akademskoj karijeri koju je neumorno gradio uporedo sa diplomatskom. U emigraciji je ostavio trag kao predavač na Bard koledžu u državi Njujork. Pisao je članke o jugoslovenskim kolonijama u SAD-u, kao i kulturno-ekonomske članke za dnevne listove, te se bavio pesništvom.
Branko je bio oženjen Aspazijom (1894-1993), ćerkom Marka Leka, akademika i hemičara. Imao je troje dece: Danicu, Vladimira (1927-1990) i Mirosandu.
Preminuo je 25. avgusta 1962. godine u Vašingtonu, gde je i sahranjen.