Ova objava deo je projekta pod nazivom “Graditelji, humanisti i vizionari “, koji je dobio finansijsku podršku Opštine Trstenik na Javnom konkursu za sufinansiranje projekata proizvodnje medijskih sadržaja u 2024. godini.
German Đorić , srpski patrijarh vodi poreklo iz Velike Drenove
Rođen je kao Hranislav 19. avgusta 1899. godine u Jošaničkoj Banji. Njegov otac, Mihailo Đorić iz Velike Drenove, radio je kao učitelj u Jošaničkoj Banji do 1901. godine, kada je postavljen za sveštenika drenovačke parohije. Otac je rano preminuo a za njim i majka, rano je ostao siroče.
Osnovnu školu je pohađao je u Velikoj Drenovi i u Kruševcu, a Bogosloviju u Beogradu i Sremskim Karlovcima . Izvesno vreme je studirao prava u Parizu, a potom je završio Pravoslavni bogoslovski fakultet u Beogradu.
U čin đakona rukopoložio ga je episkop žički Jefrem i postavio ga za pisara Duhovnog suda u Čačku. Predavao je veronauku u čačanskoj gimnaziji. Iz zdravstvenih razloga napustio je crkveno-administrativnu službu i pošto je rukopoložen u čin prezvitera, 1927. godine postavljen je za paroha u Miokovcima. Na ovoj parohiji je ostao do 1931. godine, a tada je premešten u Vrnjačku Banju. Posle izbora patrijarha Gavrila 1938. godine postavljen je za referenta Svetog arhijerejskog sinoda. Na toj dužnosti ga je zatekao izbor za vikarnog episkopa moravičkog. Kao udovog sveštenika, zamonašio ga je u manastiru Studenici episkop šumadijski Valerijan, davši mu ime German. Čin arhijerejske hirotonije izvršio je, 15. jula 1951. godine, patrijarh srpski Vikentije uz učešće episkopa šumadijskog Valerijana, sremskog Nikanora i banjalučkog Vasilija.
Novoizabrani episkop German je, u isto vreme, primio i dužnost glavnog sekretara Svetog arhijerejskog sinoda, koju je vršio sve do izbora za episkopa žičkog 1956. godine. U isto vreme, uređivao je „Glasnik“, službeni list Srpske pravoslavne crkve.
Na zasedanju Svetog arhijerejskog sinoda 1952. godine izabran je za episkopa budimskog. Posle smrti episkopa žičkog Nikolaja, 1956. godine, episkop German izabran je za episkopa žičkog.
Na patrijarškom tronu nasledio je patrijarha Vikentija 13. septembra 1958. godine, ustoličen je u Pećkoj patrijaršiji 29. maja 1960. godine.
Bio je 32 godine patrijarh Srpske pravoslavne crkve, od 1958. do 1990. godine.
Zahvaljujući patrijarhu Germanu podmlađeno je i brojno ojačano bratstvo manastira Hilandara, a u „Pravoslavlju“ otvorena je posebna rubrika pod naslovom „Hilandar“; obnovljen je u potpunosti manastir Žiča, koji je bio razoren za vreme Drugog svetskog rata.
Njegovim zalaganjem obnovljen je manastir Studenica i crkva Lazarica. Obnovio je rad pravoslavne Bogoslovije u manastiru Krki. Svojim sredstvima podigao je crkvu – zadužbinu u Velikoj Drenovi. Obnova i podizanje mnogih crkvenih objekata sprovedena je zahvaljujući patrijarhu Germanu.
Više decenija se borio i uspeo da izdejstvuje obnovu izgradnje Hrama Svetog Save u Beogradu – gradnja je odobrena 1984. godine. Zabeleženo je da je 88 puta patrijarh German podnosio molbu i vodio razgovore sa raznim instancama vlasti.
Neumorno je radio na razvijanju izdavačke delatnosti srpske Crkve. Pored „Glasnika“ i „Pravoslavnog misionara“ njegovim nastojanjem pojavili su se novi listovi i knjige (izdavačka ustanova „Pravoslavlje“ izdaje novine sa takvim naslovom, list za decu „Svetosavsko zvonce“, časopis „Teološki pogledi“, reviju „Srpska pravoslavna crkva u prošlosti i sadašnjosti“, na engleskom jeziku i nekoliko serija knjiga; osnovao je „Pravoslavni narodni univerzitet“.
Kada je 1989. godine slomio kuk, bio je to početak bolesti koja je trajala do kraja njegovog života. Za čuvara trona srpskih patrijarha imenovan je 30. juna iste godine mitropolit zagrebačko-ljubljanski Jovan koji je zamenjivao obolelog patrijarha. Patrijarh German penzionisan je odlukom Sabora Srpske pravoslavne crkve 30. novembra 1990. godine, zbog dugotrajne teške bolesti koja je potvrđena stručnim nalazom Konzilijuma lekara Vojnomedicinske akademije, da bi nakon toga arhijereji doneli odluku da biraju novog patrijarha. Sledećeg dana, 1. decembra, još za života patrijarha Germana izabran je novi patrijarh dotadašnji episkop raško-prizrenski Pavle. Preminuo je 27. avgusta 1991. i sahranjen je unutar crkve Svetog Marka u Beogradu.
Tokom vladavine patrijarha Germana promenjena je procedura izbora patrijarha i uveden je takozvani „apostolski princip“, po kome episkopi na Saboru biraju trojicu kandidata, a zatim se žrebom (izvlačenjem) odlučuje koji će od njih biti novi patrijarh.